Alergia - portal alergologiczny APSIK - newsy, recenzje, zapowiedzi, poradniki. alergia

alergia

porady i sposoby leczenia

 
Dzisiaj jest 21.11.2017


Jesteśmy przyjacielem
Instytutu Matki i Dziecka
w Warszawie


Współpracujemy z Kliniką Chorób Infekcyjnych i Alergologii CSK WIM.


 
Wyszukaj w serwisie: 

Atlas roślin


Leszczyna
(Corylus)


Olsza, olcha
(Alnus)


Cis
(Taxus)


Wierzba biała,
(Salix alba)


Nawłoć pospolita
(Solidago virga aurea)


Jesion
(Fraxinus)


Topola
(Populus)


Brzoza
(Betula)


Dąb
(Quercus)


Trawy, plewowce
(Gramineae)


Żyto zwyczajne
(Secale cereale)


Babka lancetowata
(Plantago lanceolata)


Pokrzywa
(Urtica)
Komosa
(Chenopodium)
Szczaw zwyczajny,
łąkowy
(Rumex acetosa)
Bylica
(Artemisia)

 

Leszczyna (Corylus), krzewy i drzewa należące do rodziny brzozowatych, ok. 15 gatunków występujących na obszarach umiarkowanych Europy, Azji i Ameryki Północnej. W Polsce dziko rośnie tylko leszczyna zwyczajna (Corylus avellana), duży krzew, ważny składnik lasów liściastych na niżu i w górach. Na Kaukazie i w Azji Mniejszej występuje drzewiasta leszczyna turecka (Corylus colurna), niekiedy sadzona jako drzewo ozdobne. Owoce leszczyny zwane orzechami laskowymi są bardzo smaczne i pożywne, zawierają ok. 60% tłuszczu, 15% białka, 7% cukru.
Leszczyna jest jedną z pierwszych zakwitających roślin. Moment jej zakwitania jest początkiem botanicznego przedwiośnia.


Olsza, olcha (Alnus), rodzaj z rodziny brzozowatych, obejmujący ok. 50 gatunków rozprzestrzenionych głównie w strefie umiarkowanej i chłodnej półkuli północnej. Drzewa i krzewy związane najczęściej z siedliskami wilgotnymi. W Polsce występują 3 gatunki: olsza czarna (Alnus glutinosa), drzewo niżowe, główny składnik lasów łęgowych i olesów, olsza szara (Alnus incana), gatunek górski, tworzący olszynki wzdłuż potoków i rzek górskich (olszynka karpacka), a także często zajmujący opuszczone siedliska porolne oraz olsza zielona (Alnus viridis), zwana kosą olchą, krzew wysokogórski, występujący w Polsce tylko w Bieszczadach i tworzący tam zarośla ponad górną granicą lasu. Kwitnienie olchy przypada na wczesną wiosnę.

Cis (Taxus), rodzaj obejmujący 8 gatunków zimozielonych drzew lub krzewów szpilkowych z rodziny cisowatych, występujących w Europie, Afryce, Azji i Ameryce Północnej. Nasiona otoczone charakterystyczną barwną osnówką, spożywaną przez ptaki, które przyczyniają się do ich rozsiewania. W Polsce tylko cis pospolity (Taxus baccata), obecnie dosyć rzadki. Roślina chroniona, największe skupienie cisa znajduje się w rezerwacie w Wierzchlesie w Borach Tucholskich. Cała roślina, z wyjątkiem osnówki, zawiera trujący alkaloid - taksynę. Cis jest bardzo często uprawiany jako roślina ozdobna, nadaje się znakomicie do formowania, tworzenia szpalerów, labiryntów itp. Równie często spotyka się w uprawie cis japoński (Taxus cuspidata), a zwłaszcza cis pośredni (Taxus x media), będący mieszańcem obu gatunków.

Wierzba biała, wierzba pospolita, wierzbina (Salix alba), gatunek z rodziny wierzbowatych występujący w Europie i Azji w strefie klimatu umiarkowanego. W Polsce wierzba rośnie przy drogach, rzekach i potokach. Jest drzewem liściastym lub krzewem. Korę ma jasnobrunatną, gałęzie męskie brunatne, żeńskie - zielone. Kwiaty rozdzielno płciowe, bez okrywy, tworzą jajowate kotki. Liście podłużnie lancetowate, starsze pod spodem owłosione. Rozwój liści następuje po kwitnieniu. Kora wierzby jest źródłem salicylu - składnika aspiryny - o działaniu przeciwgorączkowym i przeciwreumatycznym.

Jesion (Fraxinus), rodzaj z rodziny oliwkowatych, ok. 60 gatunków drzew i krzewów z obszarów umiarkowanych półkuli północnej. Liście złożone, nieparzystopierzaste, charakterystyczne owoce w postaci jednonasiennego skrzydlaka. W Polsce dziko rośnie jeden gatunek, jesion wyniosły (Fraxinus excelsior). Osiąga 40 m wysokości. Rośnie w wilgotnych lasach łęgowych oraz w innych typach lasów liściastych po 1000 m n. p. m. Często sadzony w parkach, przy drogach, na terenach wiejskich. Kwitnie koniec marca - połowa maja.

Topola (Populus), rodzaj z rodziny wierzbowatych (Salicaceae), ok. 40 gatunków okazałych drzew występujących w strefie umiarkowanej półkuli północnej, zrzucających liście na zimę. Kwiaty rozdzielnopłciowe, dwupienne, nasiona z puchem ułatwiającym rozsiewanie, bardzo łatwo i szybko kiełkujące, dzięki czemu topole są drzewami pionierskimi, wchodzącymi w luki w drzewostanach lub zasiedlającymi tereny odlesione. Preferują siedliska wilgotne, lasy nadrzeczne, często występują w domieszce w lasach liściastych. W Polsce rosną dziko 3 gatunki: najpospolitsza topola osika (Populus tremula), spotykana w różnych typach lasów, zasiedlająca nieużytki, topola czarna, czyli sokora (Populus nigra) oraz topola biała, zwana białodrzewiem (Populus alba), obie związane z łęgami nadrzecznymi, zbiorowiskami bardzo niszczonymi i z tego względu coraz rzadsze w naturze. Okres owocowania topoli przypada na przełom maja i czerwca. Roznoszony przez wiatr biały puch nie ma jednak właściwości uczulających. Pojawiając się masowo może działać drażniąco na błonę śluzową nosa i spojówki.

Brzoza (Betula), ok. 40 gatunków drzew i krzewów z rodziny brzozowatych, występujących w Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Polsce najpospolitsza jest brzoza brodawkowata (Betula pendula), częsta w lasach na niżu i w górach. Brzoza omszona (Betula pubescens) występuje na terenach wilgotnych, bagiennych i torfowiskach. Brzoza karpacka (Betula carpatica) rośnie w wyższych położeniach górskich, często w kosodrzewinie. Kwitnie równocześnie z pojawieniem się pierwszych liści (kwiecień - połowa maja, a w krajach skandynawskich maj i czerwiec). Pyłek brzozy może znajdować się także w kurzu domowym (najwyższe stężenie około 3 tyg. po szczycie pylenia).

Dąb (Quercus), rodzaj z rodziny bukowatych, ok. 600 gatunków drzew i krzewów występujących głównie w obszarach umiarkowanych półkuli północnej. Osiąga wysokość 40 m, charakterystyczne owoce, tzw. żołędzie, osadzone są w zdrewniałych miseczkach. Liście dębu są zazwyczaj klapowane lub ząbkowane, choć u niektórych gatunków zdarzają się prawie całobrzegie. W Polsce występują 3 gatunki: dąb szypułkowy, dąb bezszypułkowy, dąb omszony. Kwitną w maju.

Trawy, plewowce (Gramineae), obecna nazwa wiechlinowate (Poaceae), rodzina z klasy roślin jednoliściennych licząca 11 000 gatunków, zajmująca różne siedliska na całej kuli ziemskiej. Charakterystyczna budowa łodygi (źdźbło) oraz kwiatów, wiatropylnych, bardzo zredukowanych, złożonych najczęściej ze słupka i 1-6 pręcików, otoczonych dwoma plewkami. Kwiaty zebrane są w kwiatostany zwane kłoskami, otoczone dwoma plewami. Kłoski z kolei tworzą kwiatostany złożone: wiechowate, kłosowate lub groniaste. Nasieniem jest ziarniak.
Alergeny pyłku traw są najczęstszą przyczyną pyłkowicy w naszym klimacie i uczulają częściej niż pyłki innych roślin. Występowanie dużej liczby gatunków wydłuża sezon pylenia do 8 miesięcy (centralna i południowa Europa). W Europie centralnej główny okres pylenia traw przypada na drugą połowę maja, czerwiec i pierwszą połowę lipca. W Europie południowej i w basenie Morza Śródziemnomorskiego występuje w maju. W Polsce znaczne obszary porasta żyto (trawa uprawna). Kwitnienie łanu trwa 8-10 dni.

Żyto zwyczajne (Secale cereale), gatunek z rodziny traw, jedno ze zbóż stref umiarkowanych. Pochodzi z Bliskiego Wschodu lub z Azji Środkowej, gdzie do dziś występują dzikie gatunki żyta zwyczajnego. Zaczęto je uprawiać ok. 4 tys. lat temu. Jest mało wymagające klimatycznie i glebowo. Ziarna używa się na mąkę, paszę, do produkcji alkoholu. Skrzyżowane Żyto (jedyne zboże obcopylne) należy do jednych z najbardziej pylących roślin - jeden osobnik wytwarza 21 mln. ziaren pyłku, a 50cm nad łanem kwitnącego żyta stężenie wynosi 16mln. jed. ( 1 ar żyta produkuje do 100 kg pyłku). Pylenie żyta przypada na miesiące maj-czerwiec.

Babka lancetowata - (Plantago lanceolata), pospolicie występująca w Polsce bylina z rodziny babkowatych. Rośnie na łąkach, pastwiskach, przydrożach i trawnikach oraz na polach jako chwast roślin uprawnych, zwłaszcza koniczyny. Posiada rozetę lancetowatych liści wyrastających prosto z krótkiego kłącza. Kwiaty promieniste, niepozorne, drobne, obupłciowe, zebrane w kłos kulisty, jajowaty lub krótkowalcowaty. Szypułka kwiatostanu ma wysokość 5-60 cm, koronę brunatną, nitki pręcików białawe, pylniki żółtawe. W Polsce występują 3 gatunki: Plantago major, P. lancelota, P. media. Plantago lancelota i P. media kwitnie w maju i czerwcu, natomiast P. major - w lipcu.

Pokrzywa (Urtica), rodzaj z rodziny pokrzywowatych, liczący 33 gatunki występujące w strefach umiarkowanych całego świata. Posiada silnie parzące włoski. W Polsce rosną 2 gatunki: pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica), duża bylina z natury rosnąca w lasach łęgowych, wtórnie rozprzestrzeniona na siedliska synantropijne (rośliny synatropijne) i ruderalne (ruderalne rośliny) oraz pokrzywa żegawka (Urtica urens), mniejsza od poprzedniej, rosnąca jako chwast na siedliskach ruderalnych. Pokrzywa ma długi okres pylenia czerwiec-wrzesień.

Komosa (Chenopodium), rodzaj z rodziny, ok. 200 gatunków roślin występujących w strefach umiarkowanych świata, często na terenach pustynnych lub zasolonych. Najpospolitsza komosa biała, czyli lebioda (Chenopodium album), pospolity chwast polny i przydrożny, roślina roczna. Użytkowana od dawna jako warzywo (młode pędy), w postaci kasz (nasiona) oraz w lecznictwie. Pospolitymi chwastami są też komosa wielonasienna (Chenopodium polyspermum), rosnąca często w uprawach roślin okopowych i komosa strzałkowata (Chenopodium bonus-henricus), roślina ruderalna, do niedawna częsta na terenach wiejskich. Okres pylenia przypada na miesiące czerwiec-wrzesień.

Szczaw zwyczajny, łąkowy (Rumex acetosa), roślina z rodziny rdestowatych występująca w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej. Rośnie na glebach kwaśnych, w ogrodach, na łąkach i pastwiskach. Ma łodygę wzniesioną, wysoką do 1 metra, liście odziomkowe na ogonkach, strzałkowate, wydłużone, liście łodygowe krótkie, siedzące, obejmujące łodygę. Kwiatostan na szczytach pędów, wiechowaty, z kwiatami męskimi i żeńskimi na różnych roślinach, owocem jest drobny orzeszek. Szczaw zawiera głównie; kwas szczawiowy, szczawiany, witaminę C i glikozydy. Okres pylenia przypada na miesiące czerwiec-wrzesień.

Bylica (Artemisia), rośliny zielne lub półkrzewy z rodziny złożonych, występujące głównie na półkuli północnej, zwłaszcza na terenach suchych, stepowych i półpustynnych. W Polsce kilka gatunków - bylica zwyczajna (Artemisia vulgaris), chwast przydrożny, roślina lecznicza stosowana w medycynie ludowej jako środek napotny i moczopędny. Bylica piołun (Artemisia absinthium), używana do produkcji win (wermut) i wódek (absynt), również lecznicza. Bylica boże drzewko (Artemisia arbotanum), zdziczała, roślina ozdobna i lecznicza. Niekiedy uprawia się też bylicę estragon, draganek (Artemisia dracunculus). Jest to bylina z rodziny złożonych, rosnąca dziko w Azji środkowej i północnej. Uprawiana na świecie jako roślina przyprawowa i lecznicza. Posiada system korzeniowy złożony z korzeni i rozłogów, sztywne, wysokie na 1,5 m pędy, liście wąskie, drobne, kuliste, żółte kwiaty zebrane w koszyczkach na szczytach pędów. Surowcem przetwórczym jest ziele z kwitnących szczytów pędów. Estragon zawiera olejek eteryczny, witaminę C, karoten, garbniki, flawonoidy, enzymy i sole mineralne.
Okres pylenia przypada na miesiące lipiec-wrzesień.

Nawłoć pospolita (Solidago virga aurea), bylina z rodziny złożonych, jeden z czterech gatunków nawłoci występujących w Polsce. Występuje w całej Europie i strefie klimatu umiarkowanego Azji. W Polsce spotyka się ją w zaroślach, obrzeżach lasów i suchych wzgórzach. Ma wysoką do jednego metra, sztywną łodygę, w środku pustą z siedzącymi ostrymi liśćmi. Liście odziomkowe jajowate, brzegiem wcinane. Kwiaty w koszyczkach zebrane w gronach na wierzchołkach rozgałęzień łodygi, drobne, żółte. Surowcem zielarskim są górne ulistnione części łodygi zrywane w fazie rozkwitania kwiatów. Ziele zawiera garbniki, flowonoidy, saponiny, kwasy wielofenolowe, olejki eteryczne i sole mineralne. Nawłoć działa silnie moczopędnie, przeciwzapalnie i odtruwająco.
Redakcja www.apsik.pl

strona główna - alergia - alergeny - choroby alergiczne - porady
komunikaty o pyleniu roślin - nowy użytkownik - polityka prywatności
polityka reklamowa - kontakt z redakcją - praca w serwisie Wykonanie - IMPACT MEDIA - multimedia, strony internetowe, prezentacje multimedialne, serwisy internetowe, corporate identity, strony www, CMS.



Ostatnia modyfikacja: 01.03.2012
© Copyright 2000-2005 apsik.pl. All Rights reserved.
 
Nazwa:
Hasło:
Pyłki, którego z podanych drzew zaczynają pylić już w styczniu?
 grab
 leszczyna
 brzoza