Alergia - portal alergologiczny APSIK - newsy, recenzje, zapowiedzi, poradniki. alergia

alergia

porady i sposoby leczenia

 
Dzisiaj jest 20.11.2017


Jesteśmy przyjacielem
Instytutu Matki i Dziecka
w Warszawie


Współpracujemy z Kliniką Chorób Infekcyjnych i Alergologii CSK WIM.


 
Wyszukaj w serwisie: 

Apsik spotkał


Adam Struzik
Senator RP

Jan Wieczorkowski
Aktor

Michał Listkiewicz
Prezes PZPN

Leszek Miller
Przewodniczący SLD

Maciej Orłoś
Aktor

Bogusław Linda
Aktor

Jerzy Owsiak
"człowiek-orkiestra"

Kuba Sienkiewicz
lekarz neurolog,
gitarzysta

Michał Żebrowski
Aktor

Aleksander
Domogarow
Aktor

Kayah
wokalistka

Jerzy Hoffman
reżyser

Zbigniew Hołdys
kompozytor,
gitarzysta
Ewa Drzyzga
dziennikarka
Bronisław Geremek
polityk
Aleksander
Kwaśniewski
Prezydent RP

 

Aleksander Kwaśniewski urodził się 15 listopada 1954 r. w Białogardzie (koszalińskie). Studiował (1973-77) na Wydziale Ekonomiki Transportu Uniwersytetu Gdańskiego, ale tytułu magistra nie uzyskał. Był działaczem Socjalistycznego Związku Studentów Polskich: przewodniczącym Rady Uczelnianej (1976-77), wiceprzewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego (1977-79), kierownikiem Wydziału Kultury Zarządu Głównego SZSP (1979-80) i członkiem Komitetu Wykonawczego Rady Naczelnej (1980-81). Od listopada 1981 r. był redaktorem naczelnym studenckiego tygodnika "ITD", następnie (od 1984) stał na czele "Sztandaru Młodych". W listopadzie 1985 r. wszedł do rządu Zbigniewa Messnera jako minister - członek Rady Ministrów ds. młodzieży. Od października 1987 do czerwca 1990 pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej. W gabinecie Mieczysława Rakowskiego (X. 1988-IX 1989) piastował stanowisko przewodniczącego Komitetu Społeczno-Politycznego RM. Jednocześnie (1988-91) był przewodniczącym Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Uczestniczył w obradach "okrągłego stołu", gdzie wspólnie z Tadeuszem Mazowieckim przewodniczył zespołowi ds. pluralizmu związkowego.

Należał do PZPR od 1977 r. do jej rozwiązania w styczniu 1990 r. Współtworzył Socjaldemokrację Rzeczypospolitej Polskiej, której został pierwszym przewodniczącym i funkcję tę pełnił do grudnia 1995 r.; po wyborze na prezydenta RP zrezygnował z przewodnictwa i członkostwa SdRP.

Był posłem na Sejm I i II kadencji, gdzie przewodniczył Klubowi Parlamentarnemu Sojuszu Lewicy Demokratycznej i Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego (XI 1993 - XII 1995). Za jego kadencji, w 1997 roku Zgromadzenie Narodowe przyjęło nowa Konstytucję. W wyborach prezydenckich (listopad 1995) w drugiej turze pokonał L. Wałęsę.

11 czerwca br. Krajowa Konwencja SLD udzieliła Aleksandrowi Kwaśniewskiemu oficjalnego poparcia w wyborach prezydenckich. Poparła go także Unia Pracy, Partia Ludowo - Demokratyczna, Unia Chrześcijańsko - Społeczna i część działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej.


Urodził się 6 marca 1932 r. w Warszawie. W 1954 r. ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1956-1958 odbył studia podyplomowe na paryskiej Sorbonie. W 1960 r. uzyskał doktorat z historii w PAN, w 1972 r. obronił pracę habilitacyjną. W 1989 r. mianowany profesorem nadzwyczajnym. W 1955 r. rozpoczął pracę naukową w Instytucie Historii PAN, w latach 1960-1965 wykładał na Sorbonie i kierował tamtejszym Centrum Kultury Polskiej. W 1992 r. mianowany profesorem wizytującym w College de France.
Autor licznych publikacji naukowych, artykułów oraz dziesięciu książek. Otrzymał 11 doktoratów honoris causa, przyznanych m.in. przez Columbia University, Sorbonę, uniwersytety w Bolonii i Utrechcie. Jest członkiem wielu organizacji i stowarzyszeń międzynarodowych. Jest oficerem Legii Honorowej Republiki Francuskiej, odznaczony m.in. Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi Niemiec.
Był jednym z założycieli Unii Demokratycznej, przewodniczącym Klubu Parlamentarnego UD, potem UW. Żonaty, ma dwóch synów działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej


Jej przygoda dziennikarska rozpoczęła się na początku 1991 r. 3 - miesięcznym stażem w PR Kraków.
Jesienią 1991r. poprowadziła pierwszą audycję w radiu RMF FM - program dotyczył ludzi skaczących na spadochronach, więc również skoczyła - relacjonując na żywo ten pierwszy i jak dotąd jedyny skok w życiu.
W RMF - ie zaczynała od pisania i czytania wiadomości, potem przyszedł czas na reporterkę, programy na żywo (codziennie 3-godzinna relacja z innego miasta), prowadzenie audycji takich jak: "Wasza muzyka na naszej antenie".
Od lutego do grudnia 1999r. była Dyrektorem Informacji RMF -u. Jej ojcem duchowym i nauczycielem p. Edward Miszczak. Przez "moment" współpracowała z telewizją publiczną (została zaproszona do oprawy "Jedynki"), brała również udział w "Spotkaniu z balladą".
Współpracowała z Telewizją Polsat ( prowadziła program z Andrzejem Sołtysikiem i Brianem Scotem).
Przygoda z telewizją skończyła się, gdy wyjechała na stypendium dziennikarskie do USA. Tam zafascynowała się Internetem.
Po powrocie, jak sama twierdzi, "zaraziła" ówczesnego dyrektora administracyjnego RMF -u do zainstalowania Internetu.
Od sierpnia 2000 roku na antenie telewizji TVN prowadzi program ROZMOWY W TOKU. 310


Swoją karierę rozpoczął w wieku 16 lat. Założył wówczas happeningowo-hipisowski zespół "Kwiaty Warszawy", który po serii skandalizujących występów dostał od ówczesnych władz zakaz koncertowania. Mając 18 lat - został jednym z dwóch gitarzystów najsłynniejszego wówczas polskiego zespołu "Maryla Rodowicz i jej gitarzyści". Nieoczekiwanie opuścił grupę i zaczął pracować w... Głównym Urzędzie Statystycznym. Wytrzymał tam rok. Powrócił do show-biznesu jako gitarzysta popularnej folkowej grupy "Andrzej i Eliza", a także wzięty sideman.
W wieku 23 lat założył kontrowersyjny zespół Dzikie Dziecko, który koncertował głównie w warszawskich klubach studenckich. Niestety, zespół wkrótce dostał zakaz występowania i sfrustrowany, Hołdys wyjechał na 2 lata do USA, gdzie grał do tańca w polonijnych restauracjach. Po powrocie nagrał solowy utwór, "Co się stało z Magdą K?". Utwór nie mógł być grany w radio ze względu na kontrowersyjną tematykę (gwałt) i Hołdys zaniechał dalszych solowych prób. Został członkiem, popularnej w tym czasie, grupy "2+1". Dziś "Magda" jest uważana za jedną z najpiękniejszych rockowych ballad, a zagrane tam przez Hołdysa solo na gitarze uznane zostało za klasykę. Latem 1978 roku, wraz z dwójką przyjaciół, muzyków grupy Breakout - basistą Zdzisławem Zawadzkim i perkusistą Wojciechem Morawskim oraz wokalistką Alibabek - Basią Trzetrzelewską założył zespół PERFECT. Został jego niekwestionowanym liderem, ideologiem, a nade wszystko wyłącznym kompozytorem niezliczonej ilości hitów.
W 1982 roku, kiedy sława PERFECTU sięgnęła zenitu... nieoczekiwanie rozwiązał zespół. Nigdy nie ujawnił przyczyn tego kroku.

Zbigniew Hołdys, kompozytor i gitarzysta nagrał jeszcze dwie płyty - supersesyjną "I Ching", w której wzięli udział jego przyjaciele ze słynnych zespołów Maanam i TSA, oraz "Świnie" - ta ostatnia uważana jest za jedną z najostrzejszych płyt alternatywnych w historii.
Z PERFECTEM w jego prawdziwym składzie zagrał jeszcze tylko raz - był to koncert w 1987 roku na Stadionie Dziesięciolecia, na który przyszło 40 tysięcy widzów. Potem z grupą o mocno zmienionym składzie (bez Markowskiego) wyjechał do USA, gdzie dał serię znakomicie przyjętych przez prasę (New York Times, Los Angeles Times, Newsweek i Village Voice) koncertów. Byli pierwszym zespołem z Europy Wschodniej, który zagrał w świątyniach nowego rocka, nowojorskim CBGB's i kalifornijskim Whisky a Go Go (w 1991 r.).
Od czasu do czasu bywał korespondentem amerykańskich stacji radiowych i gazet, ale unikał rozgłosu i odmawiał udzielania wywiadów.
Od chwili powrotu do Polski w roku 1991 Hołdys nie wystąpił publicznie ani razu i nie nagrał ani jednego utworu. Został (jak sam mówi) housewife. Stało się to dopiero w grudniu 1999 - dedykowany synowi Tytusowi koncert z nową formacją uznano za największe wydarzenie ostatniego roku. Nowe utwory, które wzbudziły entuzjazm widowni i krytyki, miesiąc temu zostały nagrane na płytę "HOŁDYS.com"...


Jerzy Hoffman urodził się 15 marca 1932 r. w Krakowie, w rodzinie lekarskiej. W roku 1940 został wywieziony na Syberię. Do Polski wrócił po zakończeniu wojny. Maturę zdał w Bydgoszczy w roku 1950. Jest absolwentem W.G.I.K - Instytutu Filmowego w Moskwie.
Jako reżyser debiutował w 1955r. Kiedy wraz z Jerzym Skórzewskim zrealizował film "Chuligani", za który otrzymał nagrodę Polskiej Krytyki Filmowej w tym samym roku. Jerzy Hoffman i Edward Skórzewski zrealizowali wspólnie 27 filmów dokumentalnych między innymi: "Dzieci oskarżają", "Karuzela Łowicka", "Typy na dziś", "Pocztówka z Zakopanego", "Pamiątka z Kalwarii", "Dwa oblicza Boga". Ich filmy otrzymywały nagrody w Oberhausen, Manheim, Wenecji, Moskwie i Krakowie.
Debiutem fabularnym spółki autorskiej Hoffman-Skórzewski był obraz "Gangsterzy i filantropi" zrealizowany w 1962 r. - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III Stopnia.
Autorzy zrealizowali wspólnie takie filmy jak: "Prawo i pięść" w 1964 r. I "Trzy kroki po ziemi" w 1965 r.


Filmy zrealizowane przez Jerzego Hoffmana:

1966 "Jarmark cudów"

Nagroda na festiwalu w Wenecji
1967 "Ojciec" Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III Stopnia
Złoty Ekran za najlepszy film TV
1968 "Pan Wołodyjowski"

Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I Stopnia
1974 "Potop" Nominacja Amerykańskiej Akademii Filmowej Oskar 75
Grand Prix w Gdańsku
Nagroda w Moskwie za najlepszą rolę męską dla Tadeusza Łomnickiego
1976 "Trędowata"


1978 "Do krwi ostatniej"

Nagroda Specjalna w Gdańsku
1981 "Znachor"


1983 "Wedle wyroków Twoich"


1992 "Piękna nieznajoma"


KAYAH jest jedną z najlepszych polskich wokalistek. Rozpoczynała w połowie lat osiemdziesiątych współpracując z reaggowymi zespołami Rastar i Zgoda oraz uzyskując dyplom w klasie pianina u pani prof. Anny Narkiewicz. Nagrała pięć płyt, za które otrzymała niezliczoną ilość nagród i wyróżnień. Współpraca z Goranem Bregowiczem okazała się największym sukcesem artystyczno - komercyjnym ostatnich lat. W przypadku ostatniej płyty "JakajaKayah" wystarczyły 4 dni, aby sprzedać aż 50 tys. egzemplarzy, 10 dni, aby stała się płytą miesiąca w 68 stacjach radiowych w Polsce, 30 dni, aby stacje radiowe odtworzyły piosenkę "JakajaKayah" 4 tysiące razy!! Wystarczyło 10 koncertów Wielkiej Majówki Radia Zet, aby zgromadzić 500 tysięcy osób.


Urodzony 12 lipca 1963 roku w Moskwie. Absolwent szkoły teatralnej Szczepkina w Moskwie. Przez dziesięć lat pracował w Teatrze Armii Radzieckiej, od 1994 roku związany z Teatrem Mossowieta. Obecnie występuje tam w dwóch sztukach: "Mój biedny Marat" Arbuzowa i "Kochany przyjaciel" wg Maupassanta. Za kreację w tym ostatnim otrzymał nagrodę za najlepszą rolę w ubiegłorocznym sezonie teatralnym w Moskwie. Ponadto występuje w Teatrze im. Majakowskiego w przedstawieniu "Męski sezon" oraz Teatrze Dramatycznym Na Małej Bronnej w spektaklu "Niżyński - obłąkany boży klaun". Wystąpił w około 30 filmach kinowych i telewizyjnych. Jest jednym z najbardziej znanych i lubianych aktorów w Rosji.

Dla polskiej publiczności Domogarow to przede wszystkim Bohun z "Ogniem i mieczem" Jerzego Hoffmana i Wiktor z "Na koniec świata" Magdaleny Łazarkiewicz. Wkrótce widzowie programu drugiego Telewizji Polskiej będą mogli obejrzeć dziesięć odcinków serialu detektywistycznego "Bandycki Petersburg" z Aleksandrem w roli głównej. Telewizja Polska zaprezentuje również film "Moskwa oczami Saszy", dokument zrealizowany w stolicy Rosji w czerwcu br., w którym Aleksander opowiada o swoim dzieciństwie, młodości i karierze oprowadzając widzów przez najważniejsze dla niego miejsca swego rodzinnego miasta. Trwają zdjęcia do następnych odcinków serialu. Obecnie Aleksandra Domogarowa można zobaczyć na deskach Teatru Bagatela w Krakowie, gdzie gra tytułową rolę w Makbecie.


Urodził się 17 czerwca 1972 roku w Warszawie. W roku 1991 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja w Warszawie. Od dziecka marzył o zawodzie aktora. W roku 1991 został studentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, którą ukończył w roku 1995. Na XIII Łódzkim Przeglądzie Szkół Teatralnych w roku 1995 Michał Żebrowski otrzymał trzy nagrody: za najlepszą rolę męską, nagrodę publiczności oraz Nagrodę Jana Machulskiego. Michał Żebrowski grał rolę Skrzetuskiego w filmie pt.: "Ogniem i mieczem". Aktor ma także na swoim koncie role w "Samowolce" Feliksa Falka,"Wynajmę pokój" Andrzeja Titkowa, "Poznań 56" Filipa Bajona. Po zakończeniu zdjęć do filmu "Ogniem i mieczem" Michał Żebrowski zagrał Pana Tadeusza w filmie Andrzeja Wajdy. 2 września 1999 wydał płytę pt.: "Zakochany Pan Tadeusz".


Kuba Sienkiewicz - lekarz neurolog, gitarzysta i wokalista zespołu "Elektryczne Gitary
Jego głównym hobby jest prezentowanie ludziom piosenek, które zasłyszy lub sam ułoży. Nazywa to dzieleniem się piosenkami. Robi to od liceum tj. od lat 1976-77. Będąc na studiach miał pierwsze okazje do publicznych występów ze swoim repertuarem w czasie strajków studenckich (1980-81). Później nastąpił czas skromnego drugiego obiegu (kluby, mieszkania, itp.). W latach 1985-87 podjął próbę wydania swoich utworów w oficynie wydawniczej NOWA. Jednak poprawki trwały tak długo, aż wydawnictwo zakończyło działalność. W tym samym czasie grał gościnnie w zespole Niepodległość Trójkątów Andrzeja Zeńczewskiego i Orkiestrze Na Zdrowie Jacka Kleyffa jako gitarzysta solowy. Zainteresowania piosenką zawsze mieszały mu się z upodobaniem do ekspresji rockowej, dlatego do dzisiaj jego repertuar nadaje się zarówno do występów samodzielnych jak i grupowych. Te wykonania grupowe docierały się z bólem w formacji Spiardl (z Piotrem Łojkiem i Jarkiem Pawluczukiem)
i w grupie Miasto (z Krzysztofem Bieniem w roli aranżera). Od roku 1990 jego muzykowanie jest już związane z zespołem Elektryczne Gitary. Obecnie, od czasu nagrania płyty "Źródło" z utworami Jacka Kleyffa, powoli wraca na scenę piosenki autorskiej.
Jest lekarzem. Praktykuje prywatnie. Dyplom warszawskiej AM otrzymał w 1986 r. Ma specjalizację drugiego stopnia z neurologii. Jego praca doktorska nosiła tytuł: Zaburzenia gałko ruchowe w chorobie Parkinsona.
Jest członkiem Movement Disorder Society. Za najważniejszą swoją publikację uważa Poradnik dla osób z chorobą Parkinsona (adresowany do pacjentów i ich bliskich).
Jego główna działalność to: repertuar, występy i działalność wydawnicza zespołu Elektryczne Gitary. Jako Kuba Sienkiewicz występuje z zespołem akustycznym lub sam.
Dyskografia:
"Od morza do morza" (Zic-Zac 1994);
"Czarodzieje", (Trawnik i Kuba Sienkiewicz, SP Records 1995);
"Źródło" (Polygram 1998);
"Studio szum" (Universal 2000);
"Kup pan cegłę (dla Amnesty)" (Universal 2001) a także Muzyka do serialu "Pokój 107" (marzec 97);
Piosenki do filmu "Spona" Waldemara Szarka (październik 97);
Piosenka do serialu "Taksówka jedynki".

Obecnie współpracuje z:
- ze sceną piosenki restauracji Warszawa-Jerozolima;
- ze sceną studia-galerii Proset w Warszawie (Żoliborz);
- ze sceną kabaretową Marka Majewskiego;
- z miesięcznikiem Charaktery (felietony od 1998 r.).


Perkusista, aktor, witrażysta, organizator koncertów, terapeuta, dziennikarz radiowy i telewizyjny, opiekun trudnej młodzieży, producent filmów podróżniczych - w sumie człowiek-orkiestra.
Urodził się w Gdańsku, które to miasto kocha nad życie, chociaż od dawien dawna mieszka w Warszawie, gdzie ukończył Liceum Ekonomiczne.
Od ponad 10 lat prowadzi program telewizyjny w II programie TVP, w którym między innymi pokazuje miejsca na świecie, gdzie dotarł ze swoją ekipą filmową. Mówi też o swoich podróżach w radiowej Trójce.
Od 8 lat porywa całą Polskę do Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Do tej pory zebrał 25 milionów dolarów, za które zakupił sprzęt medyczny do ratowania życia dzieciaków.


Absolwent krakowskiej PWST, pracę dyplomową zagrał w Szewcach Witkacego w reżyserii M. Prusa (1974). Krótko, bo tylko dwa sezony, pracował w Starym Teatrze w Krakowie, skąd przeniósł się do Wrocławia, w którym zagrał wymarzoną rolę Hamleta W. Szekspira (1977). Był laureatem Nagrody Teatralnej na XXI Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych Wrocław 1980 za rolę Rawskiego w sztuce, T. Łubieńskiego Koczowisko. Od początku 1983 występował w Teatrze Studio w Warszawie, ale powoli odchodził ze sceny na rzecz filmu.

Wystąpił w takich hitach kinowych jak: Zabij mnie glino, Kroll, Psy, Szamanka, Sara, Tato, czy Pan Tadeusz. Sam również dwa razy stanął po drugiej stronie kamery, w takich obrazach jak Seszele i Sezon na leszcza.


Z wykształcenia jest aktorem, z zawodu prezenterem telewizyjnym i showmanem. Od niedawna realizuje program Za kulisami, którego Wirtualna Polska jest patronem internetowym. Oglądamy go także w popularnym Teleexpresie. Urodził się 16 lipca 1960 roku. Jest synem pisarza Kazimierza Orłosia. Choć znamy go głównie z programów telewizyjnych, zagrał również w kilku znaczących filmach: "Pogranicze w ogniu", "Głuchy telefon", "Ucieczka z kina Wolność", "Obywatel świata", "Enak", Plecak pełen przygód", "Oczy niebieskie".


Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przewodniczący partii politycznej Sojusz Lewicy Demokratycznej i przewodniczący Klubu Parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Urodzony 3 lipca 1946 r. w Żyrardowie. Absolwent Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Warszawie, magister nauk politycznych. Pracę zawodową rozpoczął jako robotnik w Zakładach Przemysłu Lniarskiego w Żyrardowie; łączył ją z działalnością społeczną i związkową. Od 1969 członek PZPR. W 1989 r. jako sekretarz Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej czynnie uczestniczył w przygotowaniach i obradach "Okrągłego Stołu" - wydarzenia o historycznym znaczeniu; współprzewodniczył Zespołowi ds. Młodzieży. Członek - założyciel i sekretarz generalny Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej (1990-1993). Wiceprzewodniczący SdRP (1993-1997), a od III Kongresu SdRP (06.12.1997) przewodniczący partii. Na I Kongresie nowej partii - Sojuszu Lewicy Demokratycznej (18-19.12.1999) - wybrany jej przewodniczącym. Minister pracy i polityki socjalnej (1993-1996); minister - szef Urzędu Rady Ministrów (styczeń - grudzień 1996); minister spraw wewnętrznych i administracji (1997); przewodniczący Komitetu Społeczno - Politycznego Rady Ministrów (1994-1997).Przewodniczący ze strony rządu Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu. Przewodniczący Polsko-Amerykańskiej Komisji do Spraw Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej. Przewodniczący V Regionalnej Konferencji Międzynarodowej Organizacji Pracy. Poseł na Sejm RP z łódzkiego okręgu wyborczego w I, II, III kadencji. W wyborach parlamentarnych 21 września 1997 r. otrzymał ponad 124 tysiące głosów. Od 19 października 1997 r. Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Założyciel fundacji "Łódzkim Dzieciom, Łódzkim Szkołom 2000 roku uhonorowany został przez Polski Oddział UNICEF tytułem Ambasadora Dobrej Woli.


Michał Józef Listkiewicz urodził się 20 maja 1953 w Warszawie. Ukończył filologię węgierską na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów był kierownikiem drużyny koszykarzy Polonii Warszawa i sekretarzem sekcji piłki nożnej w tym klubie. W latach 1977-89 dziennikarz Sportu i tygodnika Tak i Nie. Od 1973 roku sędzia piłkarski, a od 1985 sędzia międzynarodowy (uprawnienia FIFA od 1986 roku). Sędziował w finałach Mistrzostw Świata w 1990 i 1994 roku, w finałach Mistrzostw Europy w 1988 roku i w turnieju olimpijskim w Seulu w 1988 roku. W 1989 r. został zastępcą sekretarza generalnego PZPN. Dwa lata później wszedł w skład Prezydium PZPN jako wiceprezes ds. zagranicznych. W latach 1995-98 pełnił w Prezydium funkcję sekretarza generalnego, odpowiedzialnego za sprawy zagraniczne. Od 28 czerwca 1999 roku jest prezesem PZPN.


Urodził się w 1972 roku. W 1997 roku ukończył studia w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Jego kreacją dyplomową (nagrodzoną na II Festiwalu Przestawień Dyplomowych w Łodzi) była tytułowa rola w sztuce Rolanda Topora "Joko świętuje rocznicę". Zagrał w kilku polskich filmach fabularnych" "To ja, złodziej" i "U Pana Boga za piecem" w reż. Jacka Bromskiego, "Córach szczęścia" oraz w "Enduro Bojz" w reż. Piotra Starzaka. W jego dorobku znajdują się także role w serialach telewizyjnych takich jak: "Klan" oraz "Pokój 107".


Ur. w 1957 Kutnie. Ukończył Liceum im. J. H. Dąbrowskiego w Kutnie, a później studia na wydziale lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi. Jest specjalistą chorób wewnętrznych.
Senator II, III i IV kadencji Senatu RP. Przewodniczący Komisji Zdrowia i Polityki Społecznej Senatu II kadencji, Marszałek Senatu RP III kadencji.

W 1990r. W wyniku konkursu został dyrektorem naczelnym Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Płocku. W 1997 ponownie wygrał konkurs i wybrano go na to stanowisko do roku 2003. Zrezygnował z tej funkcji - po ponownym wyborze na senatora RP.

Od roku 1990 do 1998 był radnym miasta i gminy Gąbin. W latach 1994-1998 sprawował funkcję Przewodniczącego Prezydium Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego. Obecnie radny Województwa Mazowieckiego, przewodniczący Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej Sejmiku. Od września 1999 roku przedstawiciel ubezpieczonych w Radzie Mazowieckiej Regionalnej Kasy Chorych, od kwietnia 2000 roku- w Radzie Krajowego Związku Kas Chorych.

Współzałożyciel Fundacji Pomocy Wojewódzkiemu Szpitalowi Zespolonemu w Płocku. Należy do Towarzystwa Naukowego Płockiego i Polskiego Towarzystwa Zdrowia Publicznego.
Jest członkiem władz naczelnych Polskiego Stronnictwa Ludowego.


strona główna - alergia - alergeny - choroby alergiczne - porady
komunikaty o pyleniu roślin - nowy użytkownik - polityka prywatności
polityka reklamowa - kontakt z redakcją - praca w serwisie Wykonanie - IMPACT MEDIA - multimedia, strony internetowe, prezentacje multimedialne, serwisy internetowe, corporate identity, strony www, CMS.



Ostatnia modyfikacja: 01.03.2012
© Copyright 2000-2005 apsik.pl. All Rights reserved.
 
Nazwa:
Hasło:
Pyłki, którego z podanych drzew zaczynają pylić już w styczniu?
 grab
 leszczyna
 brzoza